NA PRZYSTANKU O ZMIERZCHU

                                                                                                                         zdjęcie z internetu

zmrok przytula się do ulic wieczornie

jeszcze latarnie nie rozbłysły światłem

aby móc przejrzeć się w kałużach

jeszcze ptak trzepoce skrzydłami w gałęziach

i wiatr kołysze lekko wiosennymi pąkami

na przystanku autobusowym tylko ja

spoglądam na tablicę odjazdów

dziesięć minut – chwila zatrzymania w czasie

po prawej stronie teatr po lewej przedszkole

po pracy biegłam aby zdążyć aby odebrać

na wprost łuczniczka nieustannie napręża łuk

celuje strzałą jakby wskazywała kierunek

tam jest rodzinny dom i szkoła i kasztany

wędruję myślami wzdłuż ulicy przy parku

ulicy wielkich nadziei i wielkich rozczarowań

palcami dotykam biletu w kieszeni kurtki

jedna minuta jedna minuta to zbyt mało

można tu jeszcze wrócić albo nie odjeżdżać

ODLOTY

                                                                                                                               zdjęcie z internetu

moje odloty nie mają skrzydeł
nie tańczą bosanowy na środku ulicy
nie przeliczają ziaren piasku w klepsydrze

nie poddają się turbulencjom i prawu grawitacji
znacznie bliżej im do gwiazd i zachodów słońca
niż do świetliście lukrowanych poranków

nie potrzebują powietrznych korytarzy
terminali pasów startowych i tablic lotów
bez nawigacji docierają tam gdzie chcą

są orzeźwieniem w skwarny dzień lata
i ciepłym pledem w środku zimy
kokonem myśli z dala od jazgotu słów

w przestrzeni między ziemią a niebem
dzięki nim wszystko jest możliwe
nawet kiedy odlotom mym brakuje skrzydeł

WBREW LOGICE

                                                                                                                                                                                       zdjęcie z internetu

próbowałaś naprawić wyrwane skrzydła
składałaś kleiłaś wygładzałaś poszarzałe pióra
choć wiedziałaś że i tak już nie pofruną

upadłym aniołom
wiatr sypie piachem w oczy
za zakrętem ulicy

PO PÓŁNOCNEJ STRONIE CZASU

                                                                                                                     zdjęcie z internetu

pospadały ze świecznika ogarki świec
z wypalonym knotem wewnątrz woskowej korony
płomień od wczoraj nie doczekał jutra

chociaż płonął jasno i ciepłem się dzielił
wrażliwy na najlżejsze drgnienie powietrza
świece wypłakiwały się oleistymi łzami

zastygającymi w ażurach pierścieni i pereł
coraz to niżej i niżej aż po dno okapnika
do ostatniej iskry ulatującej smużką dymu

za oknem noc bez gwiazd bez księżyca
ciszę mąci jedynie kurant z wieży
ulice miasta pogrążone są we śnie

PO ŚLADACH

                                                                                              zdjęcie z internetu

ulicami wędrują wspomnienia
od bramy do bramy od drzwi do drzwi
zardzewiałym kluczem otwierają zamki 
których już nie ma

stukają o bruk końskie kopyta 
dorożka zaczarowana w wierszu Gałczyńskiego
nieznacznie skręca w kierunku fary
skrzydlaty pegaz unosi się nad latarnią

i barki leniwie płyną po rzece
między brzegami spiętymi klamrą mostu
tam kataryniarz z katarynką i małpką kapucynką 
w czapce przekrzywionej na bakier

szumi wierzba płacząca i szumią kasztany
w żywiczych kroplach zastyga czas
jak w szklance ciepłego soku z marchwi
podanego kiedyś zamiast lodów

POMIĘDZY DACHAMI

                                                                                                                                 zdjęcie z internetu
pomiędzy dachami
jest przestrzeń na niebo
roziskrzone gwiazdami

wystarczy tylko podnieść głowę
wyprostować zgarbaciałe plecy
po strunach światła wspiąć się wyżej

wydostać się z bulgoczącego tygla
nieustannego jazgotu 
tam pomiędzy dachami

jest przestrzeń na niebo
z milionem gwiazd
i miejscem do marzeń

WESTCHNIENIE

                                                                                                                                         zdjęcie z internetu

a ty mnie przytul
tylko przytul mnie
kamienny aniele

skrzydłami obejmij ramiona
echem serca wypełnij 
niszę ciszy

KONGLOMERAT

                                                                                                                              zdjęcie z internetu
myślałam…
myślenie wypełnia pustkę
jest jak garnek z kipiącym mlekiem

wszystko jest na zewnątrz
wszystko jest we mnie
jedno od drugiego oddzielone skórą

nie połączysz równoległych światów
zadziwiająco przeciwstawnych
w iluzorycznej odsłonie powiek

w ślepych zaułkach 
myśli snują się jak czarne koty
przysiadając na przedprożach

KASYNO BEZ KRUPIERA

                                                                                     zdjęcie z internetu "Save our souls" - aquasixio

johnny walker z lodem
kostki nie idą na dno 
dryfują od brzegu do brzegu 

Senegal godzina piąta rano
piekło zaczyna się na długo wcześniej
niż słońce stanie w zenicie

wszyscy mamy piach w ustach
wszyscy jesteśmy bliżej ziemi
przygięci terkotaniem karabinu

życie to hazard - mówiłaś
rusza w głowie kosmiczna ruletka
obstawiam czerwone

w takim kolorze nosiłaś sukienkę
w takim kolorze krew sączy się z ran
wypełniamy przestrzeń

johnny walker z lodem
kostki nie gaszą ognia
tego wewnątrz

POD NIEBEM NIE ZAWSZE POGODNYM

                                                                                                                             zdjęcie z internetu

padaj deszczu padaj
na głowę na ramiona
nie żal wełnianej chusty 

nie żal łez rozcieńczonych 
rozwodnionych rozmytych
niechaj płyną wraz z tobą 

po twarzy po drżących ust szeptaniu
zaklinaniu na spełnienie i niespełnienie
padaj deszczu padaj

padaj…

W ODCIENIACH BŁĘKITU

                                                                                                                                    zdjęcie z internetu

w niebieskiej sukience przechodzę swoistą mimikrę

czuję się kolorystycznie dopasowana do ulic Szawszawanu

pofałdowanych ścian domów z niezliczoną ilością gipsu i farb

od błękitu przez lapis-lazuli aż po ultramarynę i kobalt

w labiryncie wąskich uliczek gubimy się w medynie

wierzchem dłoni ocierasz ukradkiem pot z czoła

kamienne schodki podobno prowadzą prosto do nieba

chociaż upał wskazuje raczej na przedsionek piekieł

mijamy kobietę w dżelabie i poganiaczy objuczonych osłów

stukają dzbany brzęczą bransolety w bazarowym gwarze

nie przerywają snu rozleniwionym kotom wylegującym się

bezczynnie na skalnych pólkach pod łukami sklepień

jeszcze przysiądziemy przy fontannie zaczerpniemy wody

błękitne perły z ulgą rozrzucimy po twarzach i szyjach

spojrzymy sobie w oczy niebieskie z błyskiem czegoś więcej

NĘDZNY KONIEC W MIEŚCIE

                                                       obraz - Nico Fine "10.000 Rungs of Solitude", z internetu

jakże puste są ulice bez ciebie
bez starego futerału na drobne
zbierałeś co łaska

liczyłeś każdego dnia - nie wartością
ilością wrażliwych serc liczyłeś
wczoraj było ich osiem

niezgrabnie zapisałeś klepsydrę 
pochylała się wraz z tobą
aż do nieskończoności

czy nieskończoność to wieczność
zapytał ktoś filozoficznie
ktoś inny wezwał karetkę

dziś wiatr gwiżdże melodię 
o pustych ulicach bez ciebie
chociaż pewnie nie opłakuje nikt

ESSERE

                                                                                                                                    zdjęcie z internetu

przez chwilę byłaś
małą kruszynką uczepioną 
ułamka czasu

bardziej konkretną 
niż myśl z pogranicza 
marzeń i snów

niewymierzalną 
chwilą w za dużej
patchworkowej sukience

nie przekroczyłaś
może nie miałaś paszportu
do Essere

podobno każdy 
ma jakieś zadanie
jakie było twoje

ile serc obudziłaś
tętniąc aż po
wyciszenie

PORANEK

                                                                                                                                        zdjęcie z internetu

ptaki budzą się tuż przed świtem
zanim ugodzony blaskiem światła granat nocy zblednie
pierwszym trelem wdzierają się w wszechobecną ciszę

najpierw niepewnie głosem dobytym z zaspanego gardła
z ochrypłą nutą dysharmonii nagle urywaną
jakby czekając na odzew z sąsiedniego drzewa

potem głośniej przeciągle coraz bardziej tkliwie
kolejnym zaśpiewem gdzieś z gęstwiny liści
pisklęcym kwileniem z rodzinnego gniazda

z pierwszym promieniem słońca coraz więcej
szczebiotu gwizdu wytrawnych solówek
zamieszania wrzawy pohukiwań w radosnej euforii

wszystkie te terlikania, ćwierkania, świergolenia
łączą się krzyżują nakładają na siebie chórem
w niepowtarzalnym musicalu na powitanie dnia

W KATARYNCE

                                                                                                 zdjęcie z internetu     

na Starym Rynku jest miejsce takie

w którym ustają troski wszelakie

piaskowe ściany sufit w papugi

stoliki lampki poduch rząd długi

regał zajmują wyborne wina

przy wejściu małpka i kataryniarz

w obszernym oknie wiszą lampiony

trudno tu nie być zadowolonym

zaglądam w kartę z wdziękiem podaną

choć wiem że znowu wezmę to samo

tatar na grzance wodę z cytrynką

i chętnie wrócę tu Katarynko

ZIMNA KAWA O ZMIERZCHU

                                                                                                                                  zdjęcie z internetu

mówisz że nie lubisz zimnej kawy
głęboką czernią zatopionej
w wieczornej filiżance

nie parzy podniebienia
nie rozgrzewa od środka
rytm serca po niej niespokojny

jednak zawartość kofeiny 
pozwala na przedłużenie
świadomości zasypiania

o kilka bardziej lub mniej 
istotnych chwil
przytulam do poduszki

OSACZENIE

                                                                                                    zdjęcie z internetu - Giambattista Piranesi 
schizoidalnie
między biegunami tu i teraz
chaos

zakłamaniem ust
zaklinam rzeczywistość
z pół wiarą w sukces

aby nie wsłuchiwać się 
w zatrzaskiwanie kłódek świata
działkę lęku oddam za darmo

najlepiej w dobre ręce
może ktoś ma za mało
albo będzie wiedział co z tym zrobić

DZIADEK

                                                                                                                                       zdjęcie z internetu

dziadek miał wielkie serce
takie czekoladowe
z piernika

rozpływało się
gorącym uśmiechem
na nasz widok

lgnęliśmy jak muchy
umorusani szybowaliśmy
w przestworzach

i cały świat był nasz
z ostatnim słowem
ciszą opadaliśmy
na trawę

pod gruszą 
dość było miejsca
dla wszystkich

TĘTNO

                                                                                                                                     zdjęcie z internetu

kubeł na śmieci przewrócił się
rzygnął zatęchłą wnętrznością
na kocie łby

nie miauknęły
zbite w ciasną gromadę
pomiędzy krawężnikami

czyjeś ręce
rozgarniały odpadki 
w poszukiwaniu kromki chleba

czyjeś ręce
budziły się z odrętwienia
nad żarem z koksownika

czyjeś ręce 
chwytały nowe życie
przy bramie pod czwórką

czyjeś ręce
na ulicach miasta
puls ledwie wyczuwalny

KOLĘDA - PROWADŹ GWIAZDO WIGILIJNA

                                                                                                                                       zdjęcie z internetu
a gdzieżeś to stajenko w nocy się ukryła
w ciszy której Panna dzieciątko powiła
prowadź gwiazdo wigilijna pokaż drogę nam
gdzie na sianku w żłobie leży Jezus Pan

pobiegnijmy z pastuszkami ile w nogach sił
gdzie najjaśniej gwiazda świeci znak to dla nas był
prowadź gwiazdo wigilijna pokaż drogę nam
gdzie na sianku w żłobie leży Jezus Pan

zaśpiewajmy maleńkiemu z aniołami wraz
kolędujmy i radujmy się w ten boży czas
prowadź gwiazdo wigilijna pokaż drogę nam
gdzie na sianku w żłobie leży Jezus Pan

KOLĘDA -LULAJ MATKO

                                                                                                                                         zdjęcie z internetu

lulaj Matko Boże Dziecię

ramionami otul je

w tę grudniową noc na świecie

otrzyj z oczu każdą łzę

lulaj Matko swego syna

ciepłem dłoni ogrzej go

niechaj żadna nasza wina

nie zasmuca małego

lulaj Matko maleńkiego

kołysankę śpiewaj mu

i Zbawcę świata całego

tuż przy sercu tul do snu

KOLĘDA

                                                                                                                                   zdjęcie z internetu
nie na tronie 
nie w koronie
w ubogiej stajence

mały Jezus
w żłóbku leży
przy Marii Panience

nie w poduszkach
nie w pieluszkach
lecz na wiązce siana

tłum pasterzy 
zewsząd bieży
by powitać Pana

Józef Święty
uśmiechnięty
pochyla się z troską

nad rodziną
- nad Dzieciną
i nad Matką Boską

grajcie aniołowie na lirach na harfach
zrodził się Syn Boży by pogromić czarta
grajcie aniołowie na trąbach na lutniach
aby świat zapomniał o wojnach i kłótniach

grajcie aniołowie na skrzypcach na basach
głoście radość wielką po górach po lasach
niechaj serca biją wiarą i nadzieją
ludzie zamiast płakać niechaj się zaśmieją

grajcie aniołowie maleńkiej Dziecinie
na bębnach na fletach i na tamburynie
grajcie aniołowie  pośród nocnej ciszy
niech o narodzeniu cały świat usłyszy

WIGILIA TUŻ TUŻ

                                                                                                                                   zdjęcie z internetu
na granacie nieba wigilijna gwiazda
na stole czekają potrawy i ciasta
już Mikołaj święty w saniach sunie drogą
biegną renifery tak szybko jak mogą

choinka zielona ustrojona pięknie
w bombki i łańcuchy błyszczące odświętnie
pod choinką szopka w żłóbku Jezus leży
Józef Maria anioł i grupa pasterzy

jedno puste miejsce dla gościa z daleka
niechaj nie wędruje niech z nami poczeka
dzieląc się opłatkiem składamy życzenia
najwspanialszych świąt Bożego Narodzenia

BAŁWANEK

                                                                                                                                            zdjęcie z internetu
lepimy bałwanka ze śnieżnego puchu
z marchewkowym nosem i paskiem na brzuchu
będzie na nas patrzył czarnymi węglami
uśmiechał się buzią słodką cukierkami

głowę mu schowamy w garnku – kapeluszu
ażeby przypadkiem  nie odmroził uszu
wełnianym szalikiem otulimy szyję
niechaj nasz bałwanek całą zimę żyje

ręce mu zrobimy z sosnowych patyków
płaszcz zapniemy rzędem błyszczących guzików
wkoło zatańczymy choć mróz mocno trzyma
ze śnieżnym kolegą nie straszna nam zima

TRZYNASTEGO W PIĄTEK

                                                                                                                      zdjęcie z internetu

niebieski biały czerwony
trzynastego w piątek mówiłeś - pech
przegoniłeś sprzed drzwi czarnego kota

z granatu nocy złociste migotanie
gaśnie w  wielkomiejskiej iluminacji
w pulsowaniu alarmowych świateł

niebieski biały czerwony
gdzieś tam na zachodzie – mówiłeś
znowu zaatakowali terroryści

spoglądam w niebo
Paryż nigdy nie był tak blisko
myślę o kolorach

niebieski biały czerwony
czerwony jak krew
krew na paryskiej ulicy

DO CHLEBA

                                                                                                                                     zdjęcie z internetu
chlebie dożynkowy
ze splecionymi warkoczami
życzeń nieustającej pomyślności

upstrzony makiem sezamem i ziarnem
z brunatnymi piegami lnu
utkniętymi w pulchne oblicze

chlebie dożynkowy
chrupiący podpaloną skórką
wabiący aromatem w domowej izbie

z tegorocznych plonów
z pracy i z serca
w jeden bochen złączony

od pierwszego ziarna
po ostatnią kruszynę
bądź

ULICE MIASTA

 
                                                                                          zdjęcie z internetu

znamy je aż za dobrze
dziwka w bramie chłopak z ulotkami
i ten co na saksofonie gra tuż za rogiem

mijam ich za każdym razem
polerując schodzonymi butami bruk
w poszukiwaniu pracy

z cefałką w której data urodzenia
świadomie uległa utajnieniu
przed dyskryminacją ze względu na wiek

ulice miasta zdyszane zziajane
zapocone pod rynnami wczorajszą wilgocią
skarżące się rykiem syren i klaksonów

nie dostrzegam wiosennego ożywienia
nawet zieleń wydaje się mniej wyraźna
kolor nadziei i ściany pośredniaka 

 
Wiersz uzyskał III nagrodę w I Ogólnopolskim Konkursie Literackim o Laur Kawiarni Literackiej „Bydgoski Modraczek”, 27 sierpnia 2015r.

FLAMENCO

                                                                                                                               zdjęcie z internetu
 w purpurze zachodu
deszcz kaskadą falban
spływa po szybie

wyklaskuje rytm
naśladując uderzenia dłoni
wzniesionych nad głową

stukają krople o parapet
obcasy o podłogę
cyprysowe struny szarpie wiatr

zmysłowym skłonem cień
smukleje postacią kobiety
za oknem step i palmas

złudzenie że to nie deszcz
że to Sara Baras
tańczy flamenco

MAŁY POWSTANIEC

                                                                                                                                        zdjęcie z internetu
w za dużym płaszczu
w za dużych butach
w za dużym hełmie na głowie

z biało - czerwoną
świętą przepaską
oddałeś serce Warszawie

szczęk karabinów
do tańca zagrał
nie ryż lecz gruz cię obsypał

za białym orłem
wolności drogą
pobiegłeś wprost na niewypał

u progu niebios
głowę podniosłeś
ręką wskazałeś na szaniec

stamtąd przychodzę
krew swą przelałem
ja – nie za duży powstaniec