NĘDZNY KONIEC W MIEŚCIE

                                                       obraz - Nico Fine "10.000 Rungs of Solitude", z internetu

jakże puste są ulice bez ciebie
bez starego futerału na drobne
zbierałeś co łaska

liczyłeś każdego dnia - nie wartością
ilością wrażliwych serc liczyłeś
wczoraj było ich osiem

niezgrabnie zapisałeś klepsydrę 
pochylała się wraz z tobą
aż do nieskończoności

czy nieskończoność to wieczność
zapytał ktoś filozoficznie
ktoś inny wezwał karetkę

dziś wiatr gwiżdże melodię 
o pustych ulicach bez ciebie
chociaż pewnie nie opłakuje nikt

ESSERE

                                                                                                                                    zdjęcie z internetu

przez chwilę byłaś
małą kruszynką uczepioną 
ułamka czasu

bardziej konkretną 
niż myśl z pogranicza 
marzeń i snów

niewymierzalną 
chwilą w za dużej
patchworkowej sukience

nie przekroczyłaś
może nie miałaś paszportu
do Essere

podobno każdy 
ma jakieś zadanie
jakie było twoje

ile serc obudziłaś
tętniąc aż po
wyciszenie

PORANEK

                                                                                                                                        zdjęcie z internetu

ptaki budzą się tuż przed świtem
zanim ugodzony blaskiem światła granat nocy zblednie
pierwszym trelem wdzierają się w wszechobecną ciszę

najpierw niepewnie głosem dobytym z zaspanego gardła
z ochrypłą nutą dysharmonii nagle urywaną
jakby czekając na odzew z sąsiedniego drzewa

potem głośniej przeciągle coraz bardziej tkliwie
kolejnym zaśpiewem gdzieś z gęstwiny liści
pisklęcym kwileniem z rodzinnego gniazda

z pierwszym promieniem słońca coraz więcej
szczebiotu gwizdu wytrawnych solówek
zamieszania wrzawy pohukiwań w radosnej euforii

wszystkie te terlikania, ćwierkania, świergolenia
łączą się krzyżują nakładają na siebie chórem
w niepowtarzalnym musicalu na powitanie dnia

W KATARYNCE

                                                                                                 zdjęcie z internetu     

na Starym Rynku jest miejsce takie

w którym ustają troski wszelakie

piaskowe ściany sufit w papugi

stoliki lampki poduch rząd długi

regał zajmują wyborne wina

przy wejściu małpka i kataryniarz

w obszernym oknie wiszą lampiony

trudno tu nie być zadowolonym

zaglądam w kartę z wdziękiem podaną

choć wiem że znowu wezmę to samo

tatar na grzance wodę z cytrynką

i chętnie wrócę tu Katarynko

ZIMNA KAWA O ZMIERZCHU

                                                                                                                                  zdjęcie z internetu

mówisz że nie lubisz zimnej kawy
głęboką czernią zatopionej
w wieczornej filiżance

nie parzy podniebienia
nie rozgrzewa od środka
rytm serca po niej niespokojny

jednak zawartość kofeiny 
pozwala na przedłużenie
świadomości zasypiania

o kilka bardziej lub mniej 
istotnych chwil
przytulam do poduszki

OSACZENIE

                                                                                                    zdjęcie z internetu - Giambattista Piranesi 
schizoidalnie
między biegunami tu i teraz
chaos

zakłamaniem ust
zaklinam rzeczywistość
z pół wiarą w sukces

aby nie wsłuchiwać się 
w zatrzaskiwanie kłódek świata
działkę lęku oddam za darmo

najlepiej w dobre ręce
może ktoś ma za mało
albo będzie wiedział co z tym zrobić

DZIADEK

                                                                                                                                       zdjęcie z internetu

dziadek miał wielkie serce
takie czekoladowe
z piernika

rozpływało się
gorącym uśmiechem
na nasz widok

lgnęliśmy jak muchy
umorusani szybowaliśmy
w przestworzach

i cały świat był nasz
z ostatnim słowem
ciszą opadaliśmy
na trawę

pod gruszą 
dość było miejsca
dla wszystkich

TĘTNO

                                                                                                                                     zdjęcie z internetu

kubeł na śmieci przewrócił się
rzygnął zatęchłą wnętrznością
na kocie łby

nie miauknęły
zbite w ciasną gromadę
pomiędzy krawężnikami

czyjeś ręce
rozgarniały odpadki 
w poszukiwaniu kromki chleba

czyjeś ręce
budziły się z odrętwienia
nad żarem z koksownika

czyjeś ręce 
chwytały nowe życie
przy bramie pod czwórką

czyjeś ręce
na ulicach miasta
puls ledwie wyczuwalny

KOLĘDA - PROWADŹ GWIAZDO WIGILIJNA

                                                                                                                                       zdjęcie z internetu
a gdzieżeś to stajenko w nocy się ukryła
w ciszy której Panna dzieciątko powiła
prowadź gwiazdo wigilijna pokaż drogę nam
gdzie na sianku w żłobie leży Jezus Pan

pobiegnijmy z pastuszkami ile w nogach sił
gdzie najjaśniej gwiazda świeci znak to dla nas był
prowadź gwiazdo wigilijna pokaż drogę nam
gdzie na sianku w żłobie leży Jezus Pan

zaśpiewajmy maleńkiemu z aniołami wraz
kolędujmy i radujmy się w ten boży czas
prowadź gwiazdo wigilijna pokaż drogę nam
gdzie na sianku w żłobie leży Jezus Pan

KOLĘDA -LULAJ MATKO

                                                                                                                                         zdjęcie z internetu

lulaj Matko Boże Dziecię

ramionami otul je

w tę grudniową noc na świecie

otrzyj z oczu każdą łzę

lulaj Matko swego syna

ciepłem dłoni ogrzej go

niechaj żadna nasza wina

nie zasmuca małego

lulaj Matko maleńkiego

kołysankę śpiewaj mu

i Zbawcę świata całego

tuż przy sercu tul do snu

KOLĘDA

                                                                                                                                   zdjęcie z internetu
nie na tronie 
nie w koronie
w ubogiej stajence

mały Jezus
w żłóbku leży
przy Marii Panience

nie w poduszkach
nie w pieluszkach
lecz na wiązce siana

tłum pasterzy 
zewsząd bieży
by powitać Pana

Józef Święty
uśmiechnięty
pochyla się z troską

nad rodziną
- nad Dzieciną
i nad Matką Boską

grajcie aniołowie na lirach na harfach
zrodził się Syn Boży by pogromić czarta
grajcie aniołowie na trąbach na lutniach
aby świat zapomniał o wojnach i kłótniach

grajcie aniołowie na skrzypcach na basach
głoście radość wielką po górach po lasach
niechaj serca biją wiarą i nadzieją
ludzie zamiast płakać niechaj się zaśmieją

grajcie aniołowie maleńkiej Dziecinie
na bębnach na fletach i na tamburynie
grajcie aniołowie  pośród nocnej ciszy
niech o narodzeniu cały świat usłyszy

WIGILIA TUŻ TUŻ

                                                                                                                                   zdjęcie z internetu
na granacie nieba wigilijna gwiazda
na stole czekają potrawy i ciasta
już Mikołaj święty w saniach sunie drogą
biegną renifery tak szybko jak mogą

choinka zielona ustrojona pięknie
w bombki i łańcuchy błyszczące odświętnie
pod choinką szopka w żłóbku Jezus leży
Józef Maria anioł i grupa pasterzy

jedno puste miejsce dla gościa z daleka
niechaj nie wędruje niech z nami poczeka
dzieląc się opłatkiem składamy życzenia
najwspanialszych świąt Bożego Narodzenia

BAŁWANEK

                                                                                                                                            zdjęcie z internetu
lepimy bałwanka ze śnieżnego puchu
z marchewkowym nosem i paskiem na brzuchu
będzie na nas patrzył czarnymi węglami
uśmiechał się buzią słodką cukierkami

głowę mu schowamy w garnku – kapeluszu
ażeby przypadkiem  nie odmroził uszu
wełnianym szalikiem otulimy szyję
niechaj nasz bałwanek całą zimę żyje

ręce mu zrobimy z sosnowych patyków
płaszcz zapniemy rzędem błyszczących guzików
wkoło zatańczymy choć mróz mocno trzyma
ze śnieżnym kolegą nie straszna nam zima

TRZYNASTEGO W PIĄTEK

                                                                                                                      zdjęcie z internetu

niebieski biały czerwony
trzynastego w piątek mówiłeś - pech
przegoniłeś sprzed drzwi czarnego kota

z granatu nocy złociste migotanie
gaśnie w  wielkomiejskiej iluminacji
w pulsowaniu alarmowych świateł

niebieski biały czerwony
gdzieś tam na zachodzie – mówiłeś
znowu zaatakowali terroryści

spoglądam w niebo
Paryż nigdy nie był tak blisko
myślę o kolorach

niebieski biały czerwony
czerwony jak krew
krew na paryskiej ulicy

DO CHLEBA

                                                                                                                                     zdjęcie z internetu
chlebie dożynkowy
ze splecionymi warkoczami
życzeń nieustającej pomyślności

upstrzony makiem sezamem i ziarnem
z brunatnymi piegami lnu
utkniętymi w pulchne oblicze

chlebie dożynkowy
chrupiący podpaloną skórką
wabiący aromatem w domowej izbie

z tegorocznych plonów
z pracy i z serca
w jeden bochen złączony

od pierwszego ziarna
po ostatnią kruszynę
bądź

ULICE MIASTA

 
                                                                                          zdjęcie z internetu

znamy je aż za dobrze
dziwka w bramie chłopak z ulotkami
i ten co na saksofonie gra tuż za rogiem

mijam ich za każdym razem
polerując schodzonymi butami bruk
w poszukiwaniu pracy

z cefałką w której data urodzenia
świadomie uległa utajnieniu
przed dyskryminacją ze względu na wiek

ulice miasta zdyszane zziajane
zapocone pod rynnami wczorajszą wilgocią
skarżące się rykiem syren i klaksonów

nie dostrzegam wiosennego ożywienia
nawet zieleń wydaje się mniej wyraźna
kolor nadziei i ściany pośredniaka 

 
Wiersz uzyskał III nagrodę w I Ogólnopolskim Konkursie Literackim o Laur Kawiarni Literackiej „Bydgoski Modraczek”, 27 sierpnia 2015r.

FLAMENCO

                                                                                                                               zdjęcie z internetu
 w purpurze zachodu
deszcz kaskadą falban
spływa po szybie

wyklaskuje rytm
naśladując uderzenia dłoni
wzniesionych nad głową

stukają krople o parapet
obcasy o podłogę
cyprysowe struny szarpie wiatr

zmysłowym skłonem cień
smukleje postacią kobiety
za oknem step i palmas

złudzenie że to nie deszcz
że to Sara Baras
tańczy flamenco

MAŁY POWSTANIEC

                                                                                                                                        zdjęcie z internetu
w za dużym płaszczu
w za dużych butach
w za dużym hełmie na głowie

z biało - czerwoną
świętą przepaską
oddałeś serce Warszawie

szczęk karabinów
do tańca zagrał
nie ryż lecz gruz cię obsypał

za białym orłem
wolności drogą
pobiegłeś wprost na niewypał

u progu niebios
głowę podniosłeś
ręką wskazałeś na szaniec

stamtąd przychodzę
krew swą przelałem
ja – nie za duży powstaniec

PRYWATNE LEKCJE

                                                                                                                zdjęcie z internetu
 życie
tak wspaniale uczy
oszczędności

sznurowania ust
ze szczególną dbałością
o końce

aby nie zasupłać
nie poplątać
nie pleść

milczeniem
spinać działanie
z interakcją

MAT

                                                                                                                                    zdjęcie z internetu
lustro moje
podobno nie kłamiesz
siwych włosów coraz więcej

zauważam
zmarszczoną
refleksją

chociaż
czasem łatwiej przyznać
że wzrok już nie ten

WOLNA WOLA

                                                                                                                                                       zdjęcie z internetu 
wyciągnęły się ręce
po rozmnożenie chleba
po wodę przemienioną w wino

wyciągnęły się ręce
po judaszowe srebrniki
po gwoździe na ukrzyżowanie

w otwartej dłoni motyl
w zaciśniętej kamień
na wolność i na pozbawienie

w szkatule życia
bezmiar wyborów
garściami wolną wolą bierz

BĄDŹŻE POCHWALONE

                                                                                                zdjęcie z internetu

drzewo oliwne drzewo
w którym żeś gaju beztrosko szumiało
rodząc jędrne owoce

gdzieżeś rosło
od nasienia niedbale rzuconego w ziemię
po siłę pnia wrażliwość liści

coś dawało schronienie ptakom
i w pieszczotach słońca
rozkwitało nadzieją

gdzieżeś było gdy sięgnął cię topór
ociosał z kory nie na ołtarz
lecz na krzyż przysposobił

drzewo żałosne żałobne pognębione
któreś miejscem kaźni
nie dla łotra było

drzewo wybrane wywyższone
w Krzyżu Prawdziwym świętym
w relikwii dzisiaj dla wielu

na zmartwychwstanie
przez pot i krew przez gwoździe
chropowatą obecność aż do końca

SYZYF

                                                                                               zdjęcie z internetu
syzyfowi zadrżały kolana
pot spłynął falą po muskulaturze mięśni
napoił ziemię nieustannie spragnioną każdej kropli

wtedy po raz pierwszy pojawiło się pytanie o sens
zakiełkowało ziarno niewiary zmutowane
niepewnością zwątpieniem i rezygnacją

palce traciły przyczepność
rozszerzały się wyginały pod ciężarem kamienia
a i poranionym stopom brakowało podparcia

bogowie zacierali ręce
odwieczny plan znowu okazał się perfekcyjny
wystarczył tylko mocniejszy powiew wiatru

na jedno skinienie dłoni
by runął głową w dół tocząc się w ślad za głazem
po grudach ziemi po skalnym rumowisku

aż po ostateczny upadek
nicość w rozkrzyżowanych ramionach
obłęd myśli w roztrzaskanej głowie

podnieś się podnieś Syzyfie
dźwignij raz jeszcze tocz swój kamień na szczyt
bo taki jest plan nasz boski plan

DZISIEJSZA MATKO

                                                                                                                                                  zdjęcie z internetu
mam na imię Maria
jak tysiące innych kobiet na ziemi
tak- to ja – Maria

od stajenkowego macierzyństwa
od klęczenia przy żłobie
od nieustannej troski
od Bożego Planu

widziałaś mnie tylko
na świątecznych kartkach
dostatecznie kolorowych
aby w nie uwierzyć

a przecież byłam też
tylko kobietą
jak ty

znam smak twoich łez
lęk że nie ogarniasz
że brakuje

to wszystko ludzkie ale
poszukaj w sercu miłości
bo tylko jej nie może zabraknąć

NADSZEDŁ CZAS

                                                                                                        zdjęcie z internetu
najjaśniejsza gwiazdo na granacie nieba
pokaż drogę w którą wyruszyć nam trzeba
do marnej stajenki gdzie na sianie w żłobie
małe dziecię leży co jest samym Bogiem

gdzie Maryja Panna kołysankę śpiewa
rąbkiem zdjętym z głowy dzieciątko ogrzewa
a troskliwy Józef ucieszony wielce
z miłością ich wspiera całym swoim sercem

najjaśniejsza gwiazdo prowadź wśród bezdroży
do stajenki w której zrodził się Syn Boży
gdzie pasterze biegną razem z bydlętami
aby cud zobaczyć własnymi oczami

tam gdzie trzej królowie klękną na kolanach
aby dary złożyć u stóp Króla Pana
prowadź gwiazdo prowadź nie żałuj jasności
niech pokój i radość także w nas zagości

NOCNE WYCISZENIE

kiedy zasypia moje miasto
milknie zgiełk ulic zgrzyt tramwajów
w kolejnych oknach światła gasną
w mrok nocy płynie dźwięk hejnału

na falach Brdy barka Lemara
kołysze się w latarni blasku
tuż obok spichrze dalej fara
kot w kłębek zwinął się na piasku

ten co przez rzekę przejść nie może
w trzech gracjach utkwił senne oczy
ponad hotelem drzemie orzeł
skrzydłami pieczę swą roztoczył

łuczniczka o łuk wspiera dłonie
prostuje plecy kręci głową
w operze wiatr nuci symfonię
dla tych co w nocy spać nie mogą

pod parasolem gwiazd na rynku
gołębie przytulone ciasno
i pan Twardowski z Katarynką
też zasypiają tak jak miasto

NAD KANAŁEM

Z cyklu: Fontanny bydgoskie

nad bydgoskim starym kanałem
jesień coraz śmielej przebarwia liście
mówiłeś: za czwartą śluzą

spaceruję alejką wśród wiązów olch klonów
topola wilhelma czerwienią kłania się nisko
na brzegu kaczki układają dziobami pióra

za czwartą śluzą są dwie fontanny
tryskają wodą w górę z metalowych dysz
jakby chciały dosięgnąć słońca

za wysoko spadają strumieniami w dół
imitując huk górskiego wodospadu
kręgami fal odpływają aż po wyciszenie

przesłaniam ręką oczy aby lepiej
przyjrzeć się miniaturowym tęczom
migoczącym w drobinkach wody

pryzmaty załamanie odbicia
odkurzam w pamięci reguły fizyki
promień słońca przed czy za kroplą

machnięciem dłoni zwołuję gołębie
niecierpliwie czekają na ziarno
i czerstwy chleb

W LUSTRZANCE

stoję pośrodku grabinowej polany
ściany drzew łączą się sklepieniem konarów
skrzyżowanych na błękicie jaśniejszego nieba

gałęziowe ornamenty ociekają złotem
jak w barokowym prezbiterium pobliskiego kościoła
strącają liście z każdym podmuchem wiatru

przyglądam się jak wirują w promieniach słońca
w wyszukanych piruetach półobrotach pozach
zanim wplotą się w rozmodlony szelestem dywan

w centrum polany cokół ozdobiony krzyżem
odarty z tynku z raną starych cegieł na boku
na ołtarzu składam jesienną fotografię jesienna ja

ZAPROSZENIE NA WIECZÓR AUTORSKI - 23.10.2014

DZIECI BAWIĄCE SIĘ Z GĘSIĄ

                                                                                                     zdjęcie z internetu: bydgoszcz24.pl
Z cyklu: Fontanny bydgoskie

na Starym Rynku gołębie udają drzemkę
z dziobami sennie wtulonymi w pióra
w kręgach ziaren rzuconych na szczęście

jakby nie chciały zauważać jesieni
większej ilości liści na brukowej kostce
roztańczonych wiatrem przydeptywanych

nawet rozkołysane dzwony z bydgoskiej fary
dawniej  kamienieckie dziś zadomowione
dudniącym echem mruczą wśród kamienic

z apteki Pod Złotym Orłem widok na studzienkę
kamienne misy ustawione jedna w drugiej
medaliony maski plujące stróżkami wody

na kolumnie dzieci chłopiec i dziewczynka
bawią się z gęsią wychodzącą z kosza
otula ich palto ze szlachetnego grynszpanu

ponad głowami dzikie gęsi sformowały klucz
pokrzykują może nie tylko do siebie nawzajem
ale też do tej gęsi ze studzienki co bawi się z dziećmi